روستای ابیانه از اون دسته اماکن هست که باعث میشه آدم یه مقداری احساس لاغری کنه! وقتی ماشین رو پارک میکنی و یه مسافت زیادی رو پیاده میری و از مناظری که میبینی لذت میبری مثل ماسوله یا کندوان یا روستای اورامان تخت استان کردستان. دیدن خانه های ابیانه و اون رنگ منحصر بفردش هم حس آجری و قرمزی رو به آدم میده! البته انواع برگه ها (برگه سیب، آلو، زرد آلو، هلو) انواع آلوچه و لواشک هم طعم ترسی رو به این شهر میده میشه گفت شهری قرمز با طعم ترش برای لاغری!







واقعا خجالت آوره! وبلاگ منو تو بخش اینور کوهی ها نیاوردی! بی معرفت. بی ادب. ضمنا لطف کن عکسا تو با اندازه اصلی هم بذار.
———————–
من دوست دارم شما پشت کوه پیش خود ما باشی – حالا که دلت میخواد میزارمت اونور کوه!!
توسط: آرش در آوریل 26, 2009
در 8:47 ق.ظ
I’ve been there 7 years ago when was a student in esfahan university. what a great time! I wish could visit that red heaven again. vary friendly and lovely people livibg there.thax for sharing this info and reminding golden moments in my life.
توسط: Bahar در آوریل 26, 2009
در 11:36 ق.ظ
بی نهایت زیبا بود…
توسط: آخرین پدرخوانده در آوریل 26, 2009
در 9:09 ب.ظ
[...] روستایی قرمز با طعم ترش برای لاغری! / گشت و گذار در کوچه … روستای ابیانه از اون دسته اماکن هست که باعث میشه آدم یه مقداری [...] [...]
توسط: Top Posts « WordPress.com در آوریل 27, 2009
در 1:12 ق.ظ